Cianek i Bercia

Torba papierowa

2008-11-07T10:13:00.008+01:00

Uwielbiamy bawić się torbami papierowymi - im większa, im bardziej szeleści, ty lepiej, a najlepsze są duże torby z IKEA, bo jeszcze fajniej szeleszczą :)

Ja lubię się chować do środka i czaić się na Bercię.

Czasami też chomikuję w torbach nasze zabawki, tu z moją myszką.

Bercia też by chciała wejść do środka, ale dziś to jest moja torba.

No dobra, dawaj Bercia, wchodź do środka, teraz twoja kolej.

Po zabawie, czas na uporządkowanie futra i dokładne umycie się. Proszę zauważyć jaki wygimnastykowany jestem, nogę potrafię mieć aż za głową!

A tu już Bercia na parapecie, strasznie trudno ją uchwycić, tak się wierci. Pod Bercią ręczniczek, aby pupka nie zmarzła. A w tle, na dole, to kawałek mnie :)

Urodzinowy debel

2008-10-21T19:17:00.005+01:00

Chcielibyśmy wszem i wobec ogłosić, że nasze kociaki powoli stają się już dużymi, dojrzałymi kotami. W niedzielę Bercia skończyła roczek i z malucha przeistoczyła się w pełną gracji panienkę. Natomiast dziś dwa lata skończył Cianeczek i jest już pełnoprawnym kocim dżentelmenem :)

A oto nasi jubilaci:

Wszystkiego najlepszego kochani i sto lat!!!

Śpiący i rozmarzeni

2008-09-21T16:30:00.007+01:00

W zimne, ponure, jesienne dni lubimy przytulać się do siebie. Mamy takie zaciszne miejsce na regale, gdzie możemy poleżeć sobie na podusiach i śnić o cieplejszych, słoneczniejszych dniach.

zdjęcia obrobione w programie graficznym, takie rozmarzone :)

I filmik, jak zwykle :)

Dawno nas nie było

2008-09-07T10:54:00.015+01:00

To prawda, dawno nas nie było na blogu. Duża i Duży robili nam masę zdjęć, jednak już nie mieli czasu na ich obróbkę i wstawienie na bloga, tak się tłumaczyli. Ale wczoraj obiecali nam, że tak długiej przerwy już nie będzie. Będą się starali być systematyczni i nas fotodokumentować cały czas. Ja tam lubię jak mi te fotki pstrykają, ale Bercia nie za bardzo, po kilku ujęciach zaczyna grymasić, że już dosyć. Wakacji jako takich nie było - Duzi pracowali. Ale kilka razy byliśmy na działce, co nam się bardzo podobało i każdego wieczoru chodziliśmy na spacer, taka rundka przed blokiem po trawce. Zdjęcia są różniaste, z całego tego okresu kiedy nie byliśmy aktywni na blogu.

A to filmik na dokładkę:

Co lubimy

2008-06-08T08:45:00.017+01:00

Lubimy wiele, ale ostatnio najbardziej lubimy leniuchować w słońcu i spędzać całe dnie na balkonie. Upały trochę dają nam się we znaki, więc dziś będzie więcej zdjęć niż opisów, bo musimy odpocząć, tak nas zmęczyła ostatnia drzemka :)

Miłego oglądania!

Po takim wypoczynku nie zaszkodzi się trochę pobawić.

Oto filmik dokumentujący zabawę Cianka przytulanką należącą do Berci, która następnie staje się dla niej już mniej atrakcyjna niż dotychczas. Zapraszamy :)

Wycieczka w nieznane

2008-05-24T07:03:00.010+01:00

w ostatni weekend było tak ładnie i ciepło, że wybraliśmy się z ciocią Kamilą do ogródka. Na początku ja trochę się bałam tego nowego miejsca, ale z czasem robiłam się coraz bardziej odważna.

Cianeczek był bardzo ostrożny, trochę pozwiedzał, posprawdzał wszystkie kwiatki i drzewka.

A potem zaszył się w kącie, skąd miał na mnie oko.

Byliśmy bardzo zadowoleni z wyprawy na działkę, bardzo nam sie tam podobało i chcemy więcej! Słyszeliśmy coś, że tak też może się zdarzyć już w przyszły weekend. I dziękujemy cioci Kamili za taki wspaniały spacer :)

Balkon, nareszcie!

2008-04-29T18:57:00.010+01:00

Jest ciepło! W końcu zrobiło się ciepło i Duzi wypuścili nas na balkon bez żadnego limitu czasowego, jaki do tej pory stosowali. Mogliśmy się wygrzewać na kocyku ile chcieliśmy, aż nam się znudziło. I się pospaliśmy oboje. A oto my w scenerii balkonowej:

Pooperacyjna Bercia

2008-04-03T16:29:00.014+01:00

To ja Cianiu. Ostatnio Duzi nas trochę obfocili, bo i słońce ładne wyszło i nie byliśmy aż tak ruchliwi i można było za nami nadążyć z aparatem :) To Bercia zawsze narzuca tempo zabawy, a że było to dopiero kilka dni po operacji, to była trochę wolniejsza niż zazwyczaj. Ale nie aż tak wolna...

Berusia jeszcze nie nauczyła się do końca jak należy pozować do zdjęć

A tu można dopatrzeć się ranki na brzuszku. Mówiła mi, że nic a nic ją ona nie boli i w ogóle o niej nie pamięta, w końcu ma ważniejsze rzeczy na głowie.

Trochę się nasiedziała, więc trzeba było się porozciągać.

A tu patrzy na mnie jak pewnie coś broję i zaraz doniesie o tym Dużym.

A tu moja Berusia w całej okazałości. Ładną mam siostrzyczkę prawda? A jaka wygimnastykowana ona jest. Ho, ho!

A to nasz kubeczek z wodą. Bardzo lubimy z niego pić. Miskom powiedzieliśmy zdecydowane NIE!

O, a tu mnie wystraszyła. Bo ja taki trochę strachliwy jestem...

Chciałem się trochę z Bercią pobawić, ale mi uciekła.

A jak sobie poszedłem, to wyszła. Szkoda, że nie wcześniej.

Nasza pooperacyjna Bercia czuje się już znakomicie. Ranka się pięknie goi i niedługo już śladu po niej nie będzie, a ja znów będę mógł się swobodnie z Bercią bawić. Na razie muszę uważać, żeby jej po brzuszku nie drapać.

Cdn...

Warszawa

2008-03-15T16:04:00.006+01:00

Dzisiaj głos zabiera Duża...

Ale wszyscy są niecierpliwi! :)

Każdy nam przypomina o blogu i nowych zdjęciach, a my chociaż chcemy nadrobić miniony czas, nie jesteśmy w stanie, z bardzo błahego powodu - braku słońca! W Warszawie od naszej przeprowadzki słonecznie było zaledwie dwa razy, a bez słońca wiadomo, zdjęcia wychodzą "do bani" :)

Coś tam nam się jednak udało wyczarować, oto efekty:

Cianeczek zrzuca kilogramy i zaczyna znów być milasty i przytulasty - hurra! okres buntu mija naszemu maluszkowi :)

Bercia pięknie rośnie, powoli się ofutrza, a energii ma tyle, że Cianeczek czasami za nią nie nadąża. Uwielbia leżeć na ramionach i plecach Dużego :)

Bercia jest jeszcze malutka, ale już uczy się piec i gotować...

Jak już wspominałam energia ją rozsadza i czasami po powrocie do domu zastajemy taką oto niespodziankę - przecież papierowe ręczniki to świetna zabawa!

A niedługo maluchy pewnie same będą chciały zdać relację :)

Tak bardzo się kochamy

2008-01-24T13:43:00.000+01:00

Nie ma lepszej kociej pary niż ja - Bercia i mój brat - Cianek :)

Muszę przyznać, że mój starszy brat jest bardzo opiekuńczy, na każdym kroku chciałby mnie myć, czyścić i pielęgnować. Czasami mam już trochę dość, no bo ile można! Ale on jest sam taki czyścioch i wydaje mu się, że sama to ja nie potrafię się umyć, bo taka mała jeszcze jestem, dlatego też mnie tak pucuje do upadłego.

Uwielbiamy razem spać, chociaż Cianek, jak to chłopak, nie ma za grosz wyczucia i ładuje się na mnie całym swoim ciałkiem, którego jest trochę za dużo i mnie przygniata. Ale to wszystko dlatego, że on taki puchaty, a ja jeszcze taka golutka i chce się trochę podzielić tymi swoimi włoskami :)

Lubimy też zabawy we dwójkę, bieganie, gryzienie, skakanie na siebie nawzajem. Super są takie zabawy ze starszym bratem :)

Wczoraj był słoneczny dzień i Duzi porobili mi kilka fotek. Oto ja w całej okazałości :)

Dokocenie - pierwsze chwile

2008-01-20T17:09:00.000+01:00

Dzień dobry, jestem Bercia:) Od dziś to też jest mój blog!

Wczoraj zamieszkałam w nowym domku z nowymi Dużymi i z moim takim niby bratem. Domek okazał się bardzo przyjemny, szczególnie ze względu na dużą ilość kryjówek. Duzi też okazali się bardzo opiekuńczy, dostałam nawet swój termoforek - bo ja nie mam jeszcze futerka i trochę mi zimno, a tak to mam do czego się przytulić. Natomiast mój brat okazał się być trochę takim niezadowolonym nastolatkiem - wygląda jakby chciał się zaprzyjaźnić, ale chyba "honor" mu na to nie pozwala - na razie :) Chciałam go jakoś do siebie przekonać, więc byłam bardzo grzeczna i ostatecznie udało mi się zachęcić go do nocnej zabawy - takiej gonitwy na całego! A oto ja w nowym domku pierwszego dnia:

Czas na spanko

Konfrontacja

A dzisiaj sobie trochę pospałam w budce

Cianek jest na diecie, ale chętnie dorwałby się do mojego kalorycznego jedzonka,dlatego dostałam swoją osobistą, ręcznie malowaną jadalnię

która stoi w kuchni

Kąpiel słoneczna

2008-01-07T10:27:00.000+01:00

Witam wszystkich czytelników mojego bloga i życzę wszystkiego najlepszego w Nowym Roku!

Minęły święta, stary rok się skończył i nastał nowy czas, w którym czeka mnie i moich Dużych wiele zmian. Podobno ktoś do nas dołączy, podobno gdzieś się przeniesiemy, podobno będzie lepiej - zobaczymy :)

Dziś zaświeciło słońce. Przyszło mi więc na myśl, aby trochę w tych ciepłych promieniach słońca sobie poleniuchować, a przy okazji zadbać też odrobinę o siebie i wyczesać sobie futerko.

A oto dowody na to, jak wygodnie jest kąpać się w słońcu na regale:

I jeszcze zbliżenie na różowiutkie gumiżelki:

No i słoneczny portrecik na deser:

Sesja na parapecie

2007-11-23T11:33:00.000+01:00

Przepiękny dziś dzień mamy. Chociaż jest zimno na zewnątrz - tak słyszałem - to u mnie na parapecie prawie letnia pogoda: słoneczko świeci i grzeje, a gołębie dokazują po drugiej stronie okna. Duzi uparli się, że to może być ostatni taki ładny dzień i zmusili mnie do pozowania. Oto co z tego wszystkiego wyszło:

Co można zobaczyć przez okno

2007-10-27T19:06:00.000+01:00

Pewnie już kiedyś o tym wspominałem, że bardzo lubię wylegiwać się na parapecie i podziwiać widoki, które mam za oknem, a jest na czym zawiesić oko, naprawdę :)

Ostatnio na przykład widziałem, pierwszy raz w moim życiu, prawdziwą tęczę, która wyrosła tuż przede mną.

Rano zawsze czekam na wschód słońca, czasami towarzyszy mu mleczna mgła, trochę jak ta tutaj.

W ciągu dnia też jest ciekawie - te wszystkie samochody, ludzie, a czasami nawet samoloty!

Obserwacje okienne też warto przeprowadzać z pozycji ramienia Dużego - widać o wiele więcej!

Po całym takim dniu, po części spędzonym na obserwacjach, najlepiej po prostu się zdrzemnąć :)

Tylko to słońce trochę razi - Duzi muszą zainwestować w żaluzje!

Urodziny

2007-10-21T20:35:00.001+01:00

Dziś są moje urodziny! Mam już jeden roczek! Wszyscy mi dziś powtarzali, że jestem najwspanialszym, najmilszym, najukochańszym kocurkiem. Dostałem wiele życzeń i prezentów oraz pojechałem na wycieczkę w odwiedziny do Tuni i Kosmo i na wybory :) Byłem dziś najważniejszy, chociaż po dłuższym namyśle, to chyba codziennie tak jest ;)

A oto ja w wersji urodzinowej

A tu jest mój torcik

A tak się bawiliśmy

Dziękuję wszystkim za pamięć i życzenia!!!

Na jesienne chłody

2007-10-14T11:53:00.000+01:00

Skończyło się lato i nadeszła jesień. Podobno taka jest kolej rzeczy. Z dnia na dzień zrobiło się zimno, a że moje futerko nie jest aż tak gęste, zacząłem marznąć. Oczywiście nie w domu, bo tutaj jest mi całkiem cieplutko, ale podczas wyjść, gdy trzeba się udać do lekarza czy podczas weekendowego wyjazdu. Jednak Duzi szybko zaczęli działać i dziś otrzymałem od Cioci Kamili przepiękny sweterek własnoręcznej roboty z mega-cieplutkiej wełenki. Jest zielono- szary, mięciutki i we wzorki, w sam raz na chłodną jesień i zimę nawet. A co najważniejsze jest super wygodny! A tak oto się w nim prezentuję:

Dziękuję Ciociu Kamilo :)

Grzybobranie

2007-09-24T13:33:00.000+01:00

Duzi namówili mnie na wycieczkę po lesie w ostatnią niedzielę. Powiedzieli, że już tak ciepło nie będzie, bo zbliża się zimna jesień i to już ostatnia szansa na spacer, a przy okazji na zbieranie grzybów. Po takich namowach z chęcią zgodziłem się na spacer, tym bardziej, że w lesie to ja jeszcze nigdy nie byłem.
Zabraliśmy ze sobą Tunię i rodziców Dużej i pojechaliśmy do lasu. Tunia biegała jak szalona, ja trochę na uboczu i z dala od wody spacerowałem sobie po trawce i runie leśnym. Byłem bardzo dzielny, bo całą drogę przeszedłem prawie sam. Pod koniec nóżki mnie trochę rozbolały, to dałem się ponieść. A oto foto-dokumentacja naszego spacerku zrobiona przez mojego Dużego.

Las - była piękna pogoda i słonko ślicznie świeciło:

Tunia - która uwielbia wodę:

Ja - samodzielnie spacerujący:

Ja - już trochę zmęczony:

I grzyby - a było ich w bród:

Szkoda, że w tym roku już się chyba nie uda wybrać na taki spacerek - z niecierpliwością będę czekał na wiosnę i cieplejsze dni!

Moje poranki

2007-09-19T10:39:00.000+01:00

Poranki to pora kiedy jestem najbardziej aktywny i bawię się z Dużymi. Skaczę, biegam, łapię Dużych za nogi i zachęcam do porannej gimnastyki.

A oto ja na moim starym - nowym drapaku, na którym uwielbiam szaleć! Drapak został przez Dużych zmieniony, przede wszystkim obili go na nowo bardzo wygodną do zaczepiania się pazurkami wykładziną, zmienili wygląd budki i porządnie go przymocowali do ściany, najchętniej bym z niego nie schodził. Rano zawsze się na nim przeciągam, wspinam i skaczę.

Gdy już wystarczająco się porozciągam, nadchodzi czas na szaleństwa w tunelu.

Po gonitwach i zabawach lubię trochę poobserwować okolicę, nastraszyć okoliczne gołębie.

Po takich szaleństwach trzeba się porządnie umyć i uciąć sobie zasłużoną drzemkę.

I to by było na tyle z mojego poranka :)

Codzienne obowiązki

2007-09-12T10:07:00.000+01:00

Do moich codziennych obowiązków należy zabawa z moimi zabawkami, gonitwy z udziałem moich Dużych oraz liczne drzemki, które ucinam sobie w ciągu całego dnia, gdziekolwiek mi się spodoba i gdzie będzie mi cieplutko. Zazwyczaj najpierw się wybawiam, a potem nadchodzi czas na zasłużony odpoczynek.

A oto ja w akcji

A po takich szaleństwach nie pozostaje nic innego jak pójść spać. Ostatnio dni były dosyć chłodne, więc trzeba było zaszyć się w kocyku.

A już po kilku chwilach wraca energia do zabawy.

Gołąb

2007-09-10T18:36:00.000+01:00

W naszym nowym mieszkaniu - tak, w końcu się przeprowadziliśmy - mam wspaniałe widoki, bo mieszkamy aż na ósmym pietrze! Czuję się dość pewnie, chociaż jest bardzo wysoko, bo Duzi sie postarali i ślicznie zabezpieczyli okna, aby nic mi sie nie stało. Tak wysoko sobie mieszkamy, a ja dzięki temu mam co oglądać przez okno i na co polować - na GOŁĘBIE!!! Jest ich całe mnóstwo! Trochę mnie tylko martwi to, że nie za bardzo się mnie boją, chyba jeszcze za mały jestem, aby być postrachem okolicznych ptaków, ale co tam, może jeszcze urosnę...

A to moje pierwsze obserwacje gołębia na parapecie, trudno go zobaczyć, ale on naprawdę tam jest!

chciałem go zajść z innej strony, ale przez siatkę na oknie i tak bym nie dał rady.

Pozostała mi li i jedynie obserwacja mojej zdobyczy.

A oto gratka dla filmomanów, film ze mną i gołębiem w roli głównej.

Zabawa

2007-08-14T18:03:00.000+01:00

Dziś namówiłem Dużych na zabawę. Dostałem nowe zabawki i chciałem je wypróbować. Między innymi dostałem wędkę i czerwoną myszkę, obie mi się bardzo spodobały. Wędka ma moje ulubione piórka oraz piłeczkę, która świeci w ciemności, a myszka grzechocze.

Zapomniałem dodać, że na razie gościmy u Tuni i Kosmo, ale podobno w przyszłym tygodniu się gdzieś przeprowadzamy. Cieszę się, że Tunia mnie polubiła, a ja ją i możemy się razem bawić. Kosmo jest bardzo dorosła i nie chce się ze mną bawić, chociaż ją często zaczepiam.

Po zabawie byłem tak zmęczony, że postanowiłem trochę odpocząć.

Byłem taki zmęczony, że nawet mi się trochę pospało.

Wieczorową porą

2007-08-03T13:25:00.000+01:00

Duzi nadal opętani są manią focenia. Wczoraj wieczorową porą napadli na mnie i nie puścili, dopóki im się nie znudziło fotografowanie. Oto co wyszło z owego napadu.

Na początku złapali mnie, gdy sobie smacznie przysypiałem na łóżku. Wyraziłem ogólne niezadowolenie przybierając groźną minę. Nie nabrali się niestety na to.

Całkiem mnie już potem wybudzili z mojej wieczornej drzemki, zaświecili światło i nadal pstrykali.

Aż w końcu powiedziałem dość, wstałem i poszedłem sobie, ale Duzi byli sprytniejsi, bo zamknęli drzwi i skazany zostałem tylko na nich. Na ich łaskę i niełaskę.

W końcu poprosiłem ich ładnie, aby już mnie dziś nie męczyli. Zadziałało. Wszyscy poszliśmy smacznie spać.

Sesja zdjęciowa czyli męczenie kota

2007-07-23T20:12:00.000+01:00

Namówiłem Dużych do zakupu aparatu foto, bo zawiesili działalność mojego bloga właśnie z powodu braku owego aparatu. Dali się namówić :) Wystarczyło się pomiziać, poprzytulać, obowiązkowo pomruczeć i pomiauczeć i odniosłem sukces! Faktem jest, że teraz jestem już tym całym foceniem zmęczony, no bo ile można, a oni nadal na mnie polują i robią zdjęcia, nawet kiedy sobie smacznie śpię! Daję im do zrozumienia, że już wystarczy, że już nie trzeba - na próżno... zawzięli się i są nie do pokonania. Poddaję się... Uff, nie mam już siły, aby z nimi walczyć...

A tu przyłapali mnie jak wypijam wodę z miski Tuni...

A tu smacznie sobie spałem, póki mnie nie obudzili...

Popołudniowa toaleta... Czyścioch ze mnie wielki!

A oto ja w kąpieli słonecznej...

A to już zabawa na drapaku...

Dobrze, dobrze, może już wystarczy na dziś tego focenia...

Ponad miesiąc

2007-06-19T10:46:00.000+01:00

Tak, to już minął ponad miesiąc jak nie pisałem, ale mam usprawiedliwienie tej swojej nieobecności - Duzi nie mają mi czym robić zdjęć, dlatego też nie ma co zamieszczać w blogu, w końcu to fotoblog jest, a fotografii brak :(

Chciałbym tylko wszystkich uspokoić, że mam się dobrze, ostatnio dużo sypiam - te okropne upały, a bawimy się dopiero późnym wieczorem lub wcześnie rano, gdy nie jest tak gorąco. Już wiem co to jest przeprowadzka - ma być za około pół miesiąca lub miesiąc. A z Tunią to już się prawie zaprzyjaźniłem i poluję na jej ogon. Ale Kosmo nadal nie chce się ze mną bawić :( Odwiedzamy je co weekend prawie. I co weekend jeżdżę sobie z Dużymi samochodem i bardzo to lubię :)

Uwielbiam swoich Dużych i ciągle im mruczę, może nawet za często, ale co tam, zasługują na moje mruczenie!

Po długiej przerwie

2007-05-08T11:10:00.000+01:00

Po dłuższej przerwie - już jestem! I zabieram się na całego do aktualizowania mojego bloga, bo go troszkę zaniedbałem. W ostatnich tygodniach wiele się wokół mnie działo, ale o tym po kolei i za chwilkę.

Ostatnio było bardzo ciepło, prawie jak w lecie - tak mówili mi Duzi - uwierzyłem im na słowo, bo ja lata jeszcze nie widziałem, wszystko dopiero przede mną. A że zrobiło się tak ładnie i słonecznie, to zapragnąłem częściej wygrzewać się w promieniach słoneczka i wąchać zapachy unoszące się na wietrze. Duzi musieli spostrzec, że bardzo mi sie spodobało takie wylegiwanie przy oknie i postanowili mi je urozmaicić otwierając je na całego - ale wcześniej zauważyłem, że coś tam przy nim majstrują, coś instalują - okazało się, że to siatka, jak mówią dla mojego bezpieczeństwa, bo ptaszkiem to ja na pewno nie jestem i fruwać nie potrafię, a tak nic mi się nie stanie. A oto ja przy oknie przeprowadzam inspekcję siatki i badam czy na pewno wszystko dobrze się trzyma:

W związku z ciepłymi dniami Duzi zrobili mi niespodziankę i zabrali mnie do ogródka. Było to moje pierwsze tak bliskie spotkanie z naturą, robaczkami, trawką, drzewkami... i bardzo mi się spodobało :) Na początku nie wiedziałem gdzie jestem, co to takiego to wszystko dookoła mnie, ale po chwili już sobie chodziłem wśród traw i krzaczków, wąchałem, zwiedzałem, próbowałem...

Duzi już od jakiegoś czasu mówili mi, że zbliża się kilka wolnych dni, co miało znaczyć, że będą razem ze mną przez cały czas, będą się ze mną bawić, lulać mnie, miziać i czego tam jeszcze sobie zapragnę. Bardzo się ucieszyłem z takiego obrotu spraw, jednak zapomnieli mi powiedzieć, że nie zostaniemy w domu, ale na cały tydzień wyjedziemy do rodziców Dużych. W sumie to się bardzo ucieszyłem, mam tam z kim się bawić, bo jest Tunia i Kosmo i Rodzice. Fakt, z Tunią to nie za bardzo się bawię, bo ona taka wielka jest, że się jej trochę boję, natomiast Kosmo mówi, że ona to na zabawy już jest za dorosła i ciągle śpi, ale ja jednak zaczepiam ich trochę, próbuję się ganiać, pomiauczę sobie z Kosmo odrobinę, powypijam wodę z miski Tuni i na nią trochę pofukam, żeby nie myślała, że ja taki mały, to nic nie umiem. W domu Rodziców jest dużo zakamarków, co bardzo mi się podoba, mogę wchodzić gdzie chcę i się ukrywać, a wszyscy mnie wtedy szukają. A oto ja u Rodziców, udało mi się nawet zrobic zdjęcie Tuni, niestety Kosmo uciekło:

Podobno następne dni też mają być wielce interesujące - ale o tym dopiero jak się coś wydarzy. Słyszałem też jak Duzi szeptali coś o jakiejś przeprowadzce, ja nie wiem co to jest, ale znając Dużych, to pewnie coś fajnego :)

Ciachu ciach czyli odpomponikowanie

2007-04-16T14:14:00.000+01:00

To ja Duża, dziś ja będę autorką Ciankowego bloga. Zakradłam sie tutaj - mam nadzieję niepostrzeżenie - korzystając z okazji, że Ciando zasnął głębokim snem popołudniowym i szybciutko to się on nie obudzi. A zakradłam sie w celu zdania krótkiego raportu z zabiegu odpomponikowania.

Postanowiliśmy z Dużym, że ciachu ciach zostanie wykonane u rodziców a nie we Wrocławiu, tak wydawało nam się bezpieczniej i rozsądniej. W piątek zapakowaliśmy niezbędne rzeczy i wyjechaliśmy z Wrocławia. W piątek Cianek był bardzo rozrywkowy, bawił się, fikał koziołki a potem chraptusiał. Wieczorem zabraliśmy mu jedzonko i zostawiliśmy tylko miseczkę z wodą - maluch miał mieć zabieg o 10.00 rano.

W nocy spał spokojnie, nawet nie grymasił na burczenie w brzuszku. Rano był pełen energii - nawet nie wiemy skąd, bo przecież na pewno był już wygłodniały. Przed godziną ZERO byliśmy gotowi - wyruszyliśmy. Po pięciu minutach byliśmy na miejscu. Cianiu był odrobinę zmieszany (może trochę przestraszony też), ale grzeczniutki jak zwykle. Po zastrzyku - narkozie zasnął nam na kolanach - co nie wyglądało zachęcająco - oczka otwarte, sztywne nózie. Zostawiliśmy malucha pod opieką Pani weterynarz i mieliśmy się zjawić dwie godziny później.

Ja bardzo się denerwowałam, ale wiedziałam, że Ciando da sobie radę i wszystko będzie w porządku.

Gdy minęły te dwie długie godziny, pojawiliśmy się w lecznicy sprawdzić co i jak. Okazało się, że Cianek już się wybudził, niestety nie obyło się bez zmiany mokrej pieluszki, bo maluchowi zdarzyła się mała wpadka. Zabraliśmy go czym prędzej do domu, upewniając się, że zabieg się udał i nie powinno być żadnych komplikacji. Cianek nie chciał ani pić ani jeść - był ciągle śpiący i chwiał się na łapkach. Wymienialiśmy się z Dużym dyżurami czuwania nad maluszkiem - spał aż do późnego wieczoru prawie tylko na naszych kolanach oraz w słoneczku na poduszce.

Ranka goiła się wzorowo, a nasz Cianek nawet nie miał się siły umyć, więc ku naszemu szczęściu za bardzo nie skupiał się na swoim woreczku - już pustym. Wieczorem, nabrał ochoty na papu i eksplorację. Całą noc jednak przespał z nami w łóżku i dopiero rano tak naprawdę doszedł do siebie - mruczał, podgryzał zabawki, polował, aportował. Braku swoich klejnotów nie zauważył w ogóle lub tylko udaje, abyśmy my tak myśleli i nie było nam przykro :)

Dziś, dwa dni po ciachu ciach Ciando jest pełen energii i skory do zabaw i figlów jak zwykle oraz przymilasty i przytulasty niezmiennie.

Nowe coś

2007-04-03T10:25:00.000+01:00

Wczoraj Duzi zrobili mi niespodziankę i złożyli dla mnie takie wysokie, fajne coś - jest to drapak, który sięga aż do sufitu - w końcu mogę wszystko obserwować z góry i nawet dosięgam szafy. Drapak ma i budkę i hamaczek i tulejkę i kilka półek mniejszych i większych i bardzo mi się podoba. Na razie wszystko testuje i się przekonuję co i jak. Tulejka mi się bardzo podoba, mogę się w niej wylegiwać i spać też, na półeczkach lubię się pobawić, powspinać, umyć łapki. Budki i hamaczka jeszcze nie zdążyłem dokładnie przetestować, ale w najbliższym czasie zamierzam. Tutaj widać jak fajnie mieszczę się w tulejce:

A tu się trochę hamakuję:

Mój drapak jest taki wysoki, że udaje mi się wskoczyć również na szafę, do której do tej pory nie miałem dostępu, a teraz sobie hasam tam i z powrotem, w górę i w dół, aż Duzi mają stracha, że może spadnę i coś sobie zrobię. Ale przecież ja jestem super wygimnastykowany kocurek! A oto ja na szafie, głową sięgam samego sufitu!

Siesta

2007-03-28T12:33:00.000+01:00

To będzie taki króciutki wpis, bo dziś jakoś taki zmęczony jestem - to chyba przez tę wiosnę - i ciągle chce mi się spać.

Cały ranek szalałem - Duzi już się nauczyli, że tunel należy zostawiać na noc a nie chować go pod szafą. Biegałem, podgryzałem, atakowałem, skakałem - tyle miałem energii!!! A potem Duża zabrała się za sprzątanie i włączyła tę szumiącą maszynę a ja schowałem się do szafy, żeby mi nie przeszkadzała ciągłym przekładaniem z miejsca na miejsce. Tak długo sprzątała, że ja w tej szafie trochę znudzony i zmęczony tymi porannymi harcami, po prostu przysnąłem i było mi bardzo miło, tak cieplutko i mięciutko i przytulnie - nawet lepiej niż na rączkach i kolankach u Dużych chyba... To ja sobie jeszcze pośpię... mrrr...mrrr...

Kiełki

2007-03-27T12:24:00.000+01:00

Chyba powoli dorastam, tak myślę. Nie dość, że staję się coraz większy i cięższy, że rosną mi łapki, ogonek zrobił się dłuższy i bardziej puchaty, uszka chyba też jeszcze większe niż dotychczas, to dziś wypadł mi ząb, mój górny prawy kieł! Duża znalazła go na kanapie i nie mogła się nadziwić kiedy i jak to się stało. Nie wiem co w tym takiego niezwykłego i ciekawego dostrzegła, ale od razu wzięła mnie na kolana, na oględziny. Okazało się, że bez mojej wiedzy dwa inne kły też mi wypadły. Musiałem je chyba połknąć, bo jakoś nie pamiętam tego wypadnięcia. Został mi już tylko jeden mleczny kiełek - po lewej stronie u góry. Duża chciała to udokumentować i zrobić zdjęcie mojej paszczy, ale nie dałem się, pozwoliłem jej tylko na zdjęcie kła. A oto i on, mój mleczny kiełek:

Zakupy

2007-03-26T13:09:00.000+01:00

Czasami Duzi zostawiają mnie samego w domu. Ta moja samotność nie trwa zbyt długo, zresztą nawet gdyby to trochę trwało, to i tak mi się nie nudzi - po prostu, gdy ich nie ma mogę wszystko zwiedzać do woli, wchodzę nawet tam, gdzie mi nie wolno - a co tam, i tak się nie dowiedzą ;)

Po powrocie zawsze coś ze sobą przynoszą, w takich ogromnych foliowych lub papierowych siatkach i torbach. Czasami jest to smakołyk dla mnie, czasami dla nich a czasami i dla mnie i dla nich. Gdy już wszystko wyciągną z tych swoich toreb, pozwalają mi się nimi trochę pobawić. Uwielbiam polować na te szeleszczące olbrzymy! Do niektórych nawet potrafię się schować, o tak:

albo tak:

Gdy ja jestem tak schowany, Duzi mnie w ogóle nie widzą... i bawimy się w chowanego. Ja oczywiście uciekam i się chowam a oni mnie szukają - przednia zabawa! Po pewnym czasie, kiedy widzę, że za dobrze się schowałem i raczej mnie już nie znajdą, lubię na nich skoczyć znienacka z mojej kryjówki - a mam ich wiele - a Duzi wtedy tak fajnie krzyczą jak chwytam ich za nogi. Taka to fajna zabawa jest!

Podstępna gałązka

2007-03-13T19:37:00.000+01:00

Z ostatniego weekendu przywiozłem ze sobą gałązkę wierzby, taką niedużą, do zabawy. Bardzo mi się spodobała, dlatego nie chciałem się z nią rozstawać i chociaż wszystkie listki zostały już przeze mnie oderwane, a i sama gałązka wyglądała na odrobinę zużytą, postanowiłem ją zabrać ze sobą. Ostatecznie nie była w takim złym stanie, nadawała się jeszcze do zabawy. A oto ja z moją gałązka:

Niestety moja radość nową zabawką nie trwała długo, zaledwie dwa dni. W pewnym momencie, w ferworze walki z moim wrogiem - gałązką skoczyłem na nią w ataku dość niefortunnie i podrażniłem sobie lewe oczko - tak przynajmniej wydawało się mojej Dużej. Ja mam inne zdanie na ten temat, to ta podstępna gałązka miała już dość zabawy ze mną i zamiast mi o tym powiedzieć, po prostu mnie dziabnęła!

Oczko mnie trochę bolało, więc zamknąłem je sobie, ale moja Duża bardzo nalegała, żebym je w końcu otworzył, tłumaczyła, że musi sprawdzić co się stało i czy wszystko jest w porządku. Moim zdaniem nic sie nie stało, oczko się podrażniło i tyle. Jednak Duża chyba się przestraszyła, bo najpierw wykonała kilka telefonów - jeden chyba był do Dużego - ubrała mnie w szeleczki, wsadziła za kurtkę i pobiegła do Pana doktora weterynarza. Nawet podobał mi się ten króciutki spacerek - taka ładna pogoda była :)

Po wizycie okazało się, że nic a nic mi nie jest. Niestety Duża wyrzuciła gałązkę tłumacząc mi, że to nie jest najlepsza zabawka dla mnie :( Może i dobrze, w końcu jak raz mnie zaatakowała, to mogła mnie zaatakować jeszcze raz i to faktycznie na poważnie.

To było męczące przedpołudnie - pora na drzemkę... hrrrr..... hrrrr.....

Widoki okienne

2007-03-04T11:41:00.000+01:00

Ostatnio zainteresowałem się czymś nowym, a mianowicie obserwacją. Mam taką porę dnia, w której najlepiej wszystko widać, nikt mi nie przeszkadza i mam cały parapet i okno tylko dla siebie.

Budzę się bardzo wcześnie, chyba gdzieś około czwartej rano i najpierw idę na mizianki do Dużych. Przytulam się do nich i trochę pomiaukuję , bo muszę ich najpierw wybudzić, takie to śpiochy. Któreś z nich zawsze mnie usłyszy i pomizia po główce, ja lubię się wtedy trochę powiercić, włączyć "mój traktorek" i poprzytulać. Po kilku minutach jestem gotowy na rozpoczęcie obserwacji. Wygodnie zasiadam sobie na parapecie - szkoda, że jest taki wąski - mam nadzieję, że niedługo Duzi coś z tym zrobią! - i obserwuję. Widoki mam przednie!

Tak wcześnie rano jest niby spokojnie, ale tak na prawdę to bardzo dużo się dzieje za moim oknem. Lubię obserwować ptaki. Dużo jest gołębi muszę przyznać - to takie duże szare ptaki, które gruchają. Ja też potrafię gruchać jak one, może odrobinę inaczej, bo jakoś nie potrafimy się porozumieć. Są też wróbelki, mniejsze od gołębi, ale bardziej ciekawskie i śmieszne. Czasami sobie myślę, że pobiegałbym sobie z nimi lub za nimi, ale wiem, że Duzi by się o mnie martwili, dlatego po prostu grzeczniutko siedzę na parapecie i oglądam wszystko co się da! A potrafię wypatrzeć nawet najmniej widoczne COŚ! Tak wyglądam jak obserwuję i się koncentruję.

chciałbym podziękować wszystkim komentującym za komentarze - bardzo się cieszę!!! - i zachęcam do dalszych wpisów. Cianiu.

Tunelowanie

2007-02-24T17:25:00.000+01:00

Ostatnio Duzi dużo czasu spędzali z takimi otwieranymi pudełkami na kolanach, nazywają się tak śmiesznie - LAPTOPY. One są takie fajne, cieplutkie, ale nie mogę sobie na nich poleżeć i się powygrzewać, bo Duzi od razu biorą mnie na ręce i odkładają na kocyk. Zupełnie nie rozumiem dlaczego? Przecież im nie przeszkadzam, chcę sobie tylko trochę poleżeć.

Ale przecież nie o tym miałem opowiadać.

No i siedzieli tak sobie i pukali w takie śmieszne kwadraciki, a po kilku dniach, ktoś do nas zapukał i zostawił tajemniczą paczkę. Okazało się, że Duzi planowali przez ten cały czas prezent dla mnie! Chyba musiałem być bardzo grzeczny :) Szybciutko chciałem dowiedzieć się co to, więc zamiauczałem do Dużej i dostałem - śliczny, niebieski TUNEL z żółtymi rękawkami! A oto ja z tunelem:

Jest szeleszczący, wielki, wręcz ogromiasty i bardzo długi! Duzi mówią, że ma ponad metr!

Najbardziej lubię się w nim ślizgać. Robię rozbieg, wpadam do niego i sunę przez cały pokój. Bieganie przez niego to również super zabawa - robię przy tym dużo szumu :) Wychodzenie przez rękawy, polowanie z wnętrza tunelu, chowanie się w nim, to ostatnio moje ulubione sposoby na zabawę. Po takich szaleństwach jestem zawsze bardzo zmęczony i dobrze jest sobie poleżeć w tunelu i poodpoczywać, tak bardzo cichutko, że Duzi rozpoczynają poszukiwania nie zdając sobie sprawy, że jestem tak bardzo niedaleko.

Czasami zdarza mi się też zasnąć w samym środku, jest tam tak przytulnie i "kryjówkowo". Nie wiem tylko dlaczego Duzi zawsze chowają mój tunel, gdy kładą się spać? Muszę się ich w końcu o to zapytać, przecież noc to najlepsza pora na szalone biegi i zabawę :)

Owocowa zabawa

2007-02-21T19:43:00.000+01:00

Dziś dowiedziałem się co to jest DAKTYL i już wiem, że to owoc. Taki trochę dziwny, bo wygląda jak karaluch, trochę wysuszony jest, a w środku pusto, bo bez pestki. Ten, którego zabrałem jako pierwszego z torebeczki Dużego, miał dziwny zapach i kleił się do łapek. Tak się przykleił, że razem spadliśmy ze stolika na podłogę. Fajny taki był - był, bo już mi się gdzieś zapodział - nie wiedziałem, że DAKTYLE potrafią tak szybko uciekać i chować się pod kanapą, a ja tam przecież nie sięgam. Gdy zgubił mi się ten pierwszy, nie zmartwiłem się zbytnio, bo zauważyłem, że torebeczka jeszcze pełna i można tak w nieskończoność je wyciągać i z nimi spadać ze stolika, dlatego pobiegłem po drugiego, potem po trzeciego... Jest taki trochę ciężki, więc mogę nim turlać jak piłeczką. Jest też miękki, dlatego łatwo chwyta się go w ząbki i nosi.

Biegałem tak z nim biegałem i się trochę zabiegałem. Nadszedł czas na małą przerwę na coś na ząb, no i wypada się umyć po takiej zabawie, całe futerko mi się potargało, a tak nie może być.

Pora sie przedstawić

2007-02-20T22:26:00.000+01:00

Chciałbym się wszystkim przedstawić, gdyż moi Duzi stwierdzili, że to już chyba czas najwyższy nadszedł na moją oficjalną prezentację. Jestem jeszcze mały, dlatego nie wiem czy uda mi się przedstawić jak należy, mogę sobie również nie poradzić z samodzielnym prowadzeniem mojego bloga, ale wtedy któreś z Dużych mi pomoże - w końcu obiecali! Wszystko jest jeszcze dla mnie takie skomplikowane.

Dokładnie 4 tygodnie temu przybyłem do mojego nowego domu i muszę przyznać, że od razu mi się tutaj spodobało. Chociaż tak nagle rozstałem się z moimi dotychczasowymi opiekunami, rodzicami i rodzeństwem, nie czułem się samotny i zagubiony, gdyż miałem swoich nowych Dużych i czułem, że będę mocno przez nich kochany. Poznaliśmy się już wcześniej, gdy przyjechali do mnie w odwiedziny. Zachowałem się wtedy tak, jak mama mnie uczyła - przywitałem się jako pierwszy, pobawiłem się i poszedłem spać, byłem tak zmęczony.

Wcale się nie bałem ani podróży, ani nowego miejsca. Chciałem wszystko obwąchać, odnaleźć najlepsze kryjówki, obejrzeć nowe zabawki.

Bardzo mi się tutaj spodobało. Duzi pozwalają mi na wszystko, no prawie na wszystko, bawią się ze mną, dostaję od nich pycha jedzonko, nawet częstują mnie wtedy, kiedy sami jedzą, a ja odwdzięczam się mruczeniem i daje się miziać nawet po brzuszku.

Zrobiłem się bardzo śpiący, pora spać - Duzi mówią, że taki mały jak ja musi dużo spać, aby rosnąć.